اولین ارزیابی ارتودنسی به معنی شروع فوری براکت نیست. هدف این است که رشد فک‌ها، مسیر رویش دندان‌های دائمی و مشکلات بایت در زمانی بررسی شوند که هنوز امکان برنامه‌ریزی مناسب وجود دارد.
سن ۷ سالگی یعنی شروع ارتودنسی؟
خیر. انجمن ارتودنتیست‌های آمریکا توصیه می‌کند اولین ارزیابی ارتودنسی حداکثر تا حدود ۷ سالگی انجام شود، اما فقط بخشی از کودکان در این سن به درمان فعال نیاز دارند.
در بسیاری از کودکان، بهترین تصمیم فقط پیگیری دوره‌ای رشد و رویش دندان‌ها تا رسیدن زمان مناسب درمان است.
چه مشکلاتی در کودکان بهتر است زودتر بررسی شوند؟
کراس‌بایت، جلو یا عقب بودن واضح فک‌ها، رویش نامتقارن دندان‌ها، از دست رفتن زودهنگام دندان شیری، کمبود فضای شدید، دندان‌های دائمی که مسیر رویش غیرعادی دارند و عادت‌هایی که روی بایت اثر می‌گذارند از موارد مهم برای ارزیابی هستند.
مزیت بررسی در سن رشد چیست؟
بعضی مشکلات مربوط به رشد فک در دوران رشد فرصت‌های درمانی متفاوتی دارند. ارزیابی زودهنگام کمک می‌کند زمان مناسب اقدام از دست نرود و در مواردی که درمان لازم نیست، کودک بدون درمان اضافی فقط تحت نظر بماند.
اگر کودک من بزرگ‌تر از ۷ سال است، دیر شده؟
خیر. اگر ارزیابی اولیه دیرتر انجام شود همچنان ارزشمند است. زمان درمان بر اساس رشد، نوع مشکل و مرحله رویش دندان‌ها تعیین می‌شود.
سوالات متداول
آیا همه کودکان در ۷ سالگی براکت می‌گیرند؟
خیر. ۷ سالگی زمان پیشنهادی برای ارزیابی است، نه الزاماً شروع درمان.
اگر ظاهر دندان‌ها مرتب باشد باز هم ارزیابی لازم است؟
بعضی مشکلات بایت یا مسیر رویش دندان‌ها ممکن است در نگاه معمول مشخص نباشند؛ ارزیابی تخصصی می‌تواند آن‌ها را بررسی کند.
برای کودک عکس رادیوگرافی همیشه لازم است؟
نیاز به رادیوگرافی بر اساس معاینه و سؤال تشخیصی تعیین می‌شود.
محتوا با هدف آموزش بیمار و بر اساس منابع حرفه‌ای ارتودنسی بازبینی شده است.
برای شرایط خودتان نیاز به پاسخ دقیق دارید؟
طرح درمان فقط بعد از معاینه و بررسی شرایط اختصاصی شما مشخص می‌شود.